ای شهید ، چقدر پاک و دوست داشتنی اند لحظه هایی که شانه به شانه تو کوچه های داغداری را ، که آن روزها با چراغ حسرت آذین می بستیم ، آرام سلام گوییم و ردپایی از شقایق ها بگیریم. چقدر زیباست هم نفس خیال تو بودن ، در پرسه های شبانه دلتنگی راه خانه تو را گرفتن و به نفس آسمانی ات متبرک شدن.

شهید عزیز ؛ اما افسوس کوچه ها دیگر آن کوچه های قدیمی نیستند و رنگی از درد و داغ ندارند . کوچه ها دیگر اخلاص تقسیم نمی کنند و طعم شهادت و آسمانی شدن را در دل و دماغ عابران خسته نمی پراکنند . پنجره ها رو به باغ گل محمدی باز نمی شوند. ردپایی از کبوتران سپید بر جای نمانده است

 

دیوارها نمایش مردم فریبی است
	در شهر ما که سهم ابوذر غریبی است

ای شهید ، راستی مگر سنگ شده ایم و یا طلسممان کرده اند؟ یادت هست هر شب از پشت بام چقدر ستاره می چیدیم و بدرقه راه سینه سرخان مهاجر می کردیم؟ یادت هست مهتاب چه صداقت معصومی را به آبی حیاط خانه مان می پاشید؟ یادت هست تا خدا فقط یه سجده فاصله بود؟ امروز چه بگویم ای برادر؟

آری همسفر ، روشنی هست ، خدا هست....

شهید عزیز؛ بیا دوباره پا به پای نسیم در شبی بی ستاره غمگینانه پرسه زنیم و سپیدار پیر کوچه را بپرسیم خانه دوست کجاست؟ بیا دوباره کوچه های قدیمی شهر را سلام کنیم و به پنجره لبخند بزنیم ، شوریده سران شبگرد شهر را سیب سرخ تعارف کنیم . تصویر لاله های پرپر را در قابی از شکوفه بر شانه های سنگی دیوار نقش کنیم . گرد از رخسار شمعدانی ها و آیینه های غبارگرفته بزداییم . پس بیا با تمام حنجره جار بزنیم تا شقایق هست زندگی باید کرد.

در دلم یکسره من شوق شهادت دارم
	در سرم ول وله ایست ، حس سعادت دارم
دلم از ماندن اینجا زار است
	در دلم یکسره من عشق شهادت دارم
رهبرم خامنه ای ( مدظله ) دل تنگ است
	و من امشب هوس شهد شهادت دارم
راه ما را چو بود خامنه ای راهبرش
	دل صیاد همیشه هوس صید شهادت دارد

اهل کوچه همه رفتند ولی ما ماندیم                حقمان است اگر بی کس و تنها ماندیم

در به روی همه وا بود و نمی دانستیم              شهر لبریز خدا بود و نمی دانستیم

هیچ تقصیر کسی نیست اگر رنجوریم              روشنی هست ، خدا هست ولی ما کوریم

دائی عزیز وقتی گلهای سرخ یاد تو در اندیشه ام فرو می رود مشامم پر از بوی گل بهار می شود و یاد تو را ای رفته ی عشق به دست نسیم می سپارم تا در هر زمانیکه نسیم عشق می وزد خاطر تو زنده باشد.

در بهار آزادی جای شهدا خالی

 اين هم از خباثت‌هاي دشمنان اسلام كه درست چند روز قبل از هفته وحدت در آتش مراسماتي مي‌دمند كه بر هم زننده وحدت ميان مسلمين است.

ذكر شریف استغفار را زیاد تكرار نمایید و خسته نشوید. خداوند به شما توفیق دهد!
راه غلبه برمشكلات زندگی

ضمن اینكه صدقه می‏دهید و معوذتین (قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس) را تكرار می‏نمایید، ذكر شریف «لا حول و لا قوه الا بالله» را زیاد تكرار كنید.
علت غیبت امام زمان (عج)، خود ماییم

سبب غیبت امام زمان(عج) خود ما هستیم و گرنه اگر ظاهر و حاضر شود چه كسی او را می‏كشد؟! آیا جن آن حضرت را می‏كشد، یا قاتل او انسان است؟! ما از پیش امتحان خود را پس داده‏ایم كه چگونه از امام تحفظ و یا اطاعت می‏كنیم و یااین كه او را به قتل می‏رسانیم؟! انحطاط و پستی انسان به حدی است كه قوم حضرت صالح(ع) ناقه صالح را با این كه وسیله ارتزاق و نعمت آنها بود پی كردند، چنان كه قرآن كریم درباره آن می‏فرماید:
«لها شرب ولكم شرب یوم معلوم»
یعنی، یك روز آب سهم شما باشد و روز دیگر هم آن و روزی كه آب چاه را می‏خورد در عوض به آنها شیر می‏داد!
محبت صادقانه

محبت صادقانه این است كه محبت مخالف درآن نباشد. هركس به هركدام از این چهارده معصوم(ع) محبت داشته باشد، كارش تمام است. فقط شرطش این است كه محبتش راست باشد.

شبی در عالم رؤیا پیغمبر اکرم(ص) را در خواب می بیند، حضرت به او می فرماید: چرا در مصائب حسین (و حسن) مرثیه نمی گویی تا خدای متعال چشمانت را شفاء دهد. در همان حال حضرت فاطمه زهرا(س) حاضر گردیده می فرماید: وصال! اگر شعر مصیبت گفتی اوّل از حسنم شروع کن؛ زیرا او خیلی مظلوم است.

برخیز ای برادر، بار دگر نظر کن

باچشم پاره خود، از چشم من گذر کن

برخیز ای برادر، اینجا پر از حرامیست

پشت خیام آهو،بنگر که گرگ شامیست

برخیز ای برادر،بنگر علم زمین خورد

وقتی فتادی انگار،کل حرم زمین خورد

برخیز ای برادر،درخیمه قحط آب است

چون موی پر ز خونت،اصغر به پیچ و تاب است

برخیز یار زارم،چشم تو تیر خورده

گل از غم تو ای یار،از داغ تو فسرده

انقلاب شکوهمند انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) علاوه بر ابعاد سیاسی مختلف در کوتاه مدت تبدیل به یک دانشگاه انسان سازی شد. در طول سال های مبازات پیش از انقلاب و در طول جنگ تحمیلی افرادی بودند که با دم مسیحایی روح خدا به یکباره دچار تحولات عظیم روحی شده و در راه اسلام حتی تا پای فدا کردن خود نیز پیش رفتند.

به گزارش پایگاه 598، یکی از این شهدا شهید"شاهرخ ضرغام"بود. وی سال 1328 در تهران متولد شد. در جوانی، به سراغ ورزش کشتی رفت و به اردوی تیم ملی کشتی فرنگی دعوت شد. اما زندگی او به خاطر همنشینی با دوستان نااهل، در غفلت و گمراهی ادامه داشت تا این که در بهمن سال 1357 و با پیروزی انقلاب، تغییری بزرگ در زندگی‌اش رخ داد.

سخنان امام خمینی (ره)، برایش فصل‌الخطاب و روی سینه‌اش "فدایت شوم خمینی" خالکوبی کرده بود. ولایت فقیه را به زبان عامیانه خود برای رفقایش توضیح می‌داد و از همان دوستان قبل از انقلاب، یارانی برای انقلاب پرورش داد.

وی وقتی از گذشته‌اش حرف می‌زد، داستان حُر را بازگو می‌کرد و می‌گفت: "حُر قبل از همه به میدان کربلا رفت و به شهادت رسید. من نیز باید جزء اولین‌ها باشم".

در همان روزهای اول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به جبهه رفت و همگام با سردار شهید سید مجتبی هاشمی که فرمانده گروه چریکی فدائیان اسلام بود،به مبازه علیه تجاوزگران بعثی پرداخت ودر کوتاه مدتی آنقدر دلاورانه جنگید که دشمن برای سرش جایزه تعیین کرده بود. وی از خدا می خواست که تمام گذشته‌اش را پاک کند و هیچ چیز از او باقی نماند؛ نه اسم، نه شهرت، نه مزار و سرانجام در تاریخ 17 آذر سال 1359 در دشت‌های شمالی آبادان به آرزوی دیرین خود یعنی شهادت رسید."

محمد تهرانی، آخرین همرزم شاهرخ ضرغام نحوه شهادت وی را اینگونه نقل می کند: "ساعت 9 صبح بود. تانک‌های دشمن مرتب شلیک می‌کردند و جلو می‌آمدند. شاهرخ از جا بلند شد و روی خاکریز رفت. من هم دویدم و 2 گلوله آرپی‌جی پیدا کردم. هنوز گلوله آخر را شلیک نکرده بودم که صدایی شنیدم. به سمت شاهرخ دویدم. روی سینه‌اش حفره‌ای از اصابت گلوله تیربار تانک ایجاد شده بود. عراقی‌ها نزدیک شدند. من با یک اسیر عراقی پناه گرفتم. از دور دیدم چند عراقی کنار پیکر شاهرخ ایستاده‌اند و از خوشحالی هلهله می‌کردند."