حكایتی از مناقب العارفین

لاشک، با هر چه نشینی و با هر چه باشی، خویِ او گیری.

در کُه نگری، در تو پَخسیدگی در آید.

در سبزه و گُل نگری، تازگی درآید.

زیرا همنشین تو را درعالَمِ خویشتن کشد.

و از این روست که تلاوت قرآن دل را صاف می کند.

زیرا از انبیا یاد کنی و احوالِ ایشان، صورتِ انبیا بر روحِ تو جمع شود و همنشین شود.